اى کاش تمام خنده هامان رنگ و بوى کودکى هایمان را داشته باشد. اى کاش هیچ وقت براى توجیه بزرگ شدنمان مجبور نشویم کودکانه هاى درونمان را نادیده بگیریم و تنها در قالب بزرگسالى فرو رویم. کاش به کودک درونمان هیچ وقت اجازه بزرگ شدن ندهیم تا لابلاى سختى ها، مشکلات، انتظارها و نگرانى ها و اضطراب هاى زندگى به...

دور شدن آدم ها اتفاقیست که دیر یا زود مى افتد، خاطراتشان آن وقت از آن ها جلو میزند و یک جایى هردوشان را گیر مى اندازد وسط آن همه نزدیک بودنشان به هم...مهم آن است که آنقدر ذهنت روحت جسمت به بلوغ رسیده باشد که بتوانى هضم کنى همه چیز را... حتى روابط بند زده اى که دیگر نیست... عجیب است خاطرات، گاه میشون...

یک حالی هست اسمش را میگذارم "ندانم حالی" .خودت هم چرایی لبخند یا به عکس بغضت را نمیدانی، فقط میدانی که در لحظاتت ندانم حالی حاکم شده.لبخندش به کنار، دلیل نمیخواهد اصلا، چراکه حتی بگذار اصلا ابدی بشود این هلال زیبا بر لبان هرکه دچار این حال بشود، اما بغضش...امان از بغضش که بدترین ندانم حالی میشود اگر...

وقتى حس میکنى در دنیاى هیچ کسى نیستى، در ذهن کسى پرسه نمیزنى مدام و کسى را ندارى که دلتنگت شود، در اوج تنهایى فرو رفته اى، با خودت نمیتوانى کنار بیایى و گمان میکنى تنهاترین انسان روى زمین هستى که میان زندگى خودت هم به بن بستى رسیده اى که چاره تى ندارد... دلتنگى خفه ات میکند و با خودت فکر میکنى، باید...

میدانى؟ آدمى خسته میشود، از مدام همراهى با دیگران، از تکیه گاه شدن براى این و آن... از نداشتن کسى که تو را بفهمد، درکت کند، بى منت... بى قضاوت... بى آن که بخواهى مدام نگران آن باشى که حرف هایت نشوند پتکى که زمانى بر سرت فرود آیند... کسى که تو را بلد باشد، براى شاد بودنت حاضر باشد هرکارى کند، به تو ب...

میدانی؟ وقتی انسان تنها انتخابش در زندگی میشود قوی بودن، محکم ماندن بر سر تک تک خواسته ها و رویاهایش و مُصر بودن بر سر گرفتن سهمش از زندگی، تن میدهد به تلاش، به امیدواری، به قوی بودن و محکم و استوار ماندن بر سر تک به تک خواسته هایش... مثل درختی که چهار فصل سالش را دیده باشد، گرمای تابستان چنان ریشه ...

میدانی؟ آدمی یک بار در زندگیش با تمام وجود چیزی را میخواهد، برایش تمام تلاشش را میکند، اصلا زندگیش را میگذارد و آن وقت اگر نشد، اگر نرسید، تا مدت ها زندگیش طعم گس خرمالوی نارس میدهد...بی تفاوت میشود، دیگر نمیتواند باور کند رویایی را که تا سرحد جنون خواست و تلاش کرد و نشد که نشد...نرسید...آن وقت کوله...

بعد از گذشت سال ها از نوجوانی هنوز در حسرت عشقی افلاطونی مانده باشی... عشقی فراتر از آن چه در اوج نیاز جسمی و یکی شدن در آن...عشقی که به یکی شدن دو روح میرسد، آنقدری که طرفین با خودشان با یقین میرسند که کسی را پیدا نخواهند کرد که آنقدر بخواهندش، آنقدر بشناسندش...عشقی که به دوست داشتنی ماندگار برسید،...

ما آدمها اغلب منطقی فکر میکنیم، منطقی حرف میزنیم اما امان از وقتهایی که ظرف احساس لبریز شود، آنقدر معادلات زندگی را میتواند به هم ریزد که کاملا غیرمنطقی رفتار کنیم.

استرس از تو یک آدم دیگرى مى سازد... استرس هاى کارى، تحصیلى ، استرس هایى که از محیط به تو وارد میشود و آن یکى دیگرى که از تو ساخته میشود نه تنها شکننده شده بلکه جسمش هم تحت تاثیر روحش قرار گرفته و روز به روز در حال تحلیل رفتن هست، بدون اون که خودت متوجهش باشى... کم کم یک روز میبینى که صداى جسمت آنقدر...

سکوت آدمها همیش دو معنی دارد، یا مساله آنقدر بی ارزش است که طرفین ترجیح میدهند به خاطرش سکوت کنند و یا معنایش آنقدر عمیق است که غرق آن چنان میشوند که فرصت حرف زدن را از هم دریغ میکنند. من میگویم سکوت اما از آزار روحی روانی هم بدتر است، حرف بزنید، دعوا کنید آنقدری که مساله حل بشود ودرون ظرف زمان حل ن...

ﺮﻧﺪﻩﺍ ﻪ ﺑﻪ ﻗﻔﺲ ﻋﺎﺩﺕ ﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻟ ﻪ آﺯﺍﺩﺶ ﺭﺍ ﺟﺸﻦ ﺑﺮﺩ ﺎ ﺮﻭﺍﺯ ﺭﺍ ﻤ ﺎﺩﺵ ﺭﻓﺘﻪ، ﺎ ﺑﺎﻝ ﻭ ﺮﺵ ﺩﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻓﺮ ﻣﻨﻢ ﻗﺼﻪ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ... ﻓﺮﻕ ﻧﻤﻨﺪ ﺯﻧﺪﺍﻧ ﺍﻓﺎﺭﺕ ﺑﺸﻮ، ﺎ ﺯﻧﺪﺍﻧ ﺁﺩﻡ ﺩﺮ ﺎ ﺯﻧﺪﺍﻧ ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺩﺮ ﺎ ﺣﺘ ﺯﻧﺪﺍﻧ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻪﺑﺎ ﻗﻄﻌﺖ ﺍﺯ ﺁﻥﻫﺎ ﺩﻡ ﻣﺯﺩ . ﻫﺮﻮﻧﻪ ﺗﻐﺮ ﺑﺰﺭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺑﺎﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻮﻝ ﻭ ﻫﺮﺍﺱ ﻭ ﺗﺮﺱ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻨﺪ، ﺩﺭ...

یک نوع از دوست داشتن هست، که عین پنیرپیتزا کش می آید...آنقدر کش می آید که اصلا طرفین یادشان می رود که همدیگر را دوست داشتند و به چه هدفی به هم نزدیک شدهبودند و همین میشود که دیگر همه چیز عادی میشود، دیگر دوست داشتن هم انگارخیلی از مسایل روزمره زندگی بشود...ابهت دوست داشتن آن است که ابراز بشود، که دو...

درد آن است که تمام آدم های زندگی همیشه یا خیلی دیر رسیده باشند یا آنقدر زود رفته باشند که لذت بودن با آن ها یا فراموشت شده باشد یا اصلا فرصت نشده باشد تجربه اش کنی...چای داغ اگر سرد شود حتما از دهان افتاده، خوردنش تنها یک چیز در خاطرت می آورد و آن هم گذرزمان... راستش این قانون حتی مشمول دوست داشتن آ...

ﺎ ﻦ ، ﺍﺯ ﺳﺮ ﺧﻂ ، ﻫﺮﻪ ﻧﻮﺷﺘ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺍﺯ ﺑﻼ ﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺩﻧﺎ ﺁﻭﺭﺩﺍﺯ ﻃﻠﻮﻋ ﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﺮﻕ ﺷﺪﻩ ﺗﺒﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺐﺍﺯ ﻣﺪﺍﺭ ﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺸﺪ ﺑﺮﺮﺩ ﺎ ﻦ ، ﻫ ﺷﻮ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﺍﺻﻮﻟﺖ ﺑﺬﺭ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣ ﺧﻄﻮﻃ ﻪ ﺎﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻦ ﻣﻨﺤﻨ ﺞ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺷﺒﻨﻢ ﺭﻧ ﻦ ﻃﺮﺡ ﺷﺒﺖ ﺭﺍ ، ﻤ ﺁﺑ ﺗﺮ ... ﻫﻼ ﺻﺪﻘ

به گمانم داشتن آدمی در زندگی که با دیدن او هی مجبور نباشی پشت سرهم دو دقیقهای یک بار بگویی "خب دیگه چه خبر؟ " از داشتن یک آدم به تنهایی مهم تر باشد! آدم باید بتواند ساعتها حرف برای گفتن داشته باشد، باید بتوانی هر لحظه هر ثانیهای که دیدی او را برایش از اتفاقات جدیدی که افتاده بگویی، اصلا همین که روزت...

بعضی آدمها در تعریفشان هم از تو یک جور کینه و حسرت است. اصلا از تو که تعریف میکنند جای خوشحال شدنت، به جای انرژی مثبت یک غم میu200dنشیند در دلت...به گمانم تعریف وتمجید هم آداب خودش را داشته باشد، آن که مراقب باشی کلمات را چطور کنار هم میچینی، این که اگر داری از کسی تعریف میکنی مراقب باشی بین خودت و ...

راست میگویند که هر انسانی یک ستاره در آسمان دارد، چرا که روز همه چیز بر سرجای خودش قرار دارد، همه چیز منظم است، حتی قلب آدم، حتی نغمه پرندگان خبر از حال خوبشان در روز میدهد، اما امان از شب ها، دلتنگیش نشان از فقدان چیزی درون قلب است، شب که میشود تو گویی دیگر هیچ چیز نظم نداشته باشد و سرجایش نباشد، ا...

گیرم که آدمی را در گذشته دوست داشتی، گیرم که عاشق بودی، عاشقی کردی، تمام روز و شب هایت را به پایش ریختی و اما نشد، نرسیدی...راستش به گمانم اصرار آدم ها برای تکرار خاطرات خنده دارترین کار ممکن باشد.خاطرات را باید همانطور که هست دست نخورده در گذشته گذاشت و از روی پلی که تو را به آینده وصلت میکند آرام ...

گاهی نبودن آدم ها دیگر برایت اصلا سخت نیست، دیگر به نبودنشان عادت کرده باشی،شاید هم عادت نه، بلکه باور کرده باشی و کنار آمده باشی، اما گاهی آدم از پیدا شدن های ناگهانی و مجدد آدم هاست که شوکه میشود، انگار در یک جنگل پر از مه گم شده باشی،درست هنگامی که این مه برایت دلچسب شده باشد و به آن عادت کرده با...