با تو این تن شکسته داره کم کم جون می گیره آخرین ذرات موندن توی رگهام نمی میره با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من دیگه از مرگ نمی ترسم عاشق شهامتم من اگه رو حصیر بشینم اگه هیچ نداشته باشم با تو من مالک دنیام.. با تو در نهایتم من با تو انگار تو بهشتم با تو پر سعادتم من دیگه از مرگ نمی ترسم عاشق ش...

وقتی در این دنیا هیچ چیز قطعی نیست، همه چیز ممکن است! آنقدری که هرلحظه باید انتظارش را داشته باشی که زندگی شگفت زده ات کند، هربار یک جور، هر بار با یک اتفاق... مهم ما هستیم که در قبال این همه شگفت انگیزی که گاهی توی دلمون احساس ترس و شاید غم میندازه چطور برخورد کنیم. زندگی رو با تمام عدم قطعیت هاش و...

هیچ آدمی روی این کره خاکی کامل نیست که هرکس مدعیش هم باشد تنها یک ادعای توخالی پوشالیست ...اما همه آدم ها میدانند در زندگیشان نقاط ضعف و ایرادهایی وجود دارد که باید با آن مقابله کنند و از آن نترسند...اما گاهی آدمی از ترس هم میترسد و دیگر هیچ مقابله ای برای بهتر شدن نمیکند...برای پوشانیدن عیب هایش، ب...

میدانی تنهایی واقعی مثل چه می ماند؟ مثل آن که بالای یک کوه آن طرف تر کنار یک صخره روی تخته سنگی نشسته باشی و منظره روبرویت تنها طلوع خورشید را به تو نشان بدهد...در آن لحظه هیچ حسی نیست جز احساسی که از نوازش یک نسیم خنک صبحگاهی بر روی صورتت حس میکنی، تا تلالو نور طلایی رنگ اشعه های خورشید که کم کم در...

کِه میگوید «مأیوس نباش»؟ ـ من امیدم را در یأس یافتم مهتابم را در شب عشقم را در سالِ بد یافتم و هنگامی که داشتم خاکستر میشدم گُر گرفتم... احمد شاملو

من برگ را سرودی کردم سرسبزتر ز بیشه من موج را سرودی کردم پر نبض تر ز انسان من عشق را سرودی کردم پرطبل طرتر ز مرگ سرسبزتر ز جنگل من برگ را سرودی کردم پر تپش تر از دل دریا من موج را سرودی کردم پر طبل تر از حیات من مرگ را سرودی کردم.اینک موج سنگبن گذر زمان است که در من میگذرد اینک موج سنگین گذر زمان اس...

زندگی به من یاد داد که هیچ چیز را در زندگیم به زور نخواهم! میخواهد یک چیز باارزش باشد، میخواهد بی ارزش و میخواهد حتی آدمی باشد! یاد گرفته ام که خواستن های زورکی تنها تورا دچار تضاد و تناقض میکنند. فهمیده ام که وقتی بودنم برای یکی خوشایند نیست، دنبال دلیل آن نباشم که نبودنم خوشایند است یا نیست، فقط ف...

آدم ها موجودات عجیبی هستند، هرچیز ساده ای را که بدست آورند آنقدر قدرش را نمیدانند که اجازه میدهند راحت از دستشان برود... بعد آنقدر درگیر چیزهای سخت میشوند که یک روز برمیگردند عقب و قربان صدقه همان راحت بدست آمده ها میروند. گاه با خودم فکر میکنم صداقت و مهربانی و سادگی آدم ها از همان چیزهاییست که در ...

گل ها را دیده ای؟ هرکدام نیاز به یک چیز دارند برای زنده ماندن. یکی آب بیشتر، یکی خاک بیشتر. ویکی نور بیشتر، اما بیشترشان در یک چیز مشترکند و آن هم این است که اگر لگدمال شوند نابود میشوند، زیباییشان از دست میرود و آن حس خوب زیبایی را به هیچکس نمی دهند... آدم ها همینند. رابطه با هر آدمی متفاوت است، هر...

در دکان دباغی سراغ عطر و گلاب نگیرید. چیزی را که دوزار میارزد به صدقران نخرید. أز آدمی که برای خودش ارزش قائل نیست توقع احترام نداشته باشید. منتظر نباشید کسی که پشت دیگران حرف میزند پشت شما دربیاید. به آدم کاسبمسلک دل نبندید. از کسی که دلی شکسته است، دلداری طلب نکنید. از هرزه و دریوزه، عاشقی نخواهید...

عشق آن است که روبروی یارت بنشینی، زل بزند به صورتت، زل بزنی به صورتش، تمام عیب های ظاهرش را خوب نگاه کنی، ببینی و اما انگار نمیبینی و یک جور نگاهش کنی انگار زیباترین موجود جهان را نظاره میکنی. عشق آن است که بدانی هیچ کس کامل نیست، او هم یکیست مثل خودت، یک نفر که کامل نیست، مثل گلی که به قول شازده کو...

آدم ها گاهی تو را از خودشان ناامید میکنند. گاه زمینت میزنند، طوری که تا بخواهی خودت را بتکانی وبلند شوی و زخم زانوانت را مرهم بگذاری و شروع به راه رفتن دوباره کنی و قامت راست کنی زمانی طولانی لازم است...اما راستش قانون روزگار تا بوده همین بوده...این که آدم ها از دست هم ناراحت میشوند، این که همه ما آ...

مسوولیتیست در قبال آدم هایی که مارا دوست دارند در زندگی...یادم هست دوستی داشتم که هربار باهم حرف میزدیم و من کمی ناراحت بودم میگفت حق نداری بیشتر از دوسه ساعت ناراحت باشی! آن هم به خاطر آن که من که دوستت هستم باید همیشه تو را شاد ببینم و از ناراحتی تو غمگین میشوم...گاه با خود فکر میکنم ما آدم ها نسب...

با دوستی حرف میزدم، غمگین بود، زندگی فشار آورده بود، حالش خوب نبود...نمیدانست چطور زندگی اش را مدیریت کند...تنها صحبتی که با او داشتم که من نمیتوانم به تو بگویم چکار کن و چکار نکن چرا که هیچکس نمیتواند به هیچکس بگوید در زندگی او بهترین چیست...ما آدم ها اگر بلد بودیم برای زندگی دیگران نسخه پیچی کنیم ...

آدم ها قدر چیزهایی که دم دستشان هست را نمیدانند. آدم ها قدر آدم هایی که همیشه در دسترسشان هست را هم نمیدانند. انگار تشنه کسانی باشند که نیستند، که برای بودنشان منتی دارند سرشان...قانون روابط مسموم است به گمانم این ها...وگرنه مگر میشود آدمی را دوست داشته باشی و دلتان نخواهد که در دسترس هم باشید؟ مگر ...

تنها راه عبور از آدم های سمی زندگی یا آدم هایی که در زندگی آزارت داده اند آن است که قوی تر بشوی...آدم های محکم و قوی، همان هایی هستند که از نقاط ضعف خودشان ، نقطه قوت میسازند و همان نقطه قوت را قدرتی میسازند برای جنگنده تر شدن...آن وقت است که هر چه ناراحتی و غصه هست را زمین میگذارند و بی آن که به پش...

یکی را میخواهم که در اوج ناراحتیم، درست وقتی از همه عالم و آدم و دنیا ناامید شده ام ، همان وقتی که کشتی شادی هایم در اقیانوس غم هایم در حال غرق شدن است، نگاهم کند و بگوید غصه اش را نخور، تا من را داری اجازه نداری غصه بخوری، درستش میکنیم، دوتایی ، با هم ، کنار هم ، پابه پای هم ... یکی که حتی به خاطر ...

زندگی به من یاد داد که هیچ چیز از هیچکس بعید نیست. آنقدری که هر آدمی که در زندگیم حضور دارد، هرکسی که اسم دوست را روی خوش میگذارد در زندگانیم، هر آدم آشنا و غریبه ای ، تنها متعلق به زمان حالند و هر لحظه ممکن است به کسری از ثانیه عزم رفتن کنند و دیگر نخواهند که بمانند... زندگی به من یاد داد که جلوی ر...

کاش می توانستم مثل آدم های دیگر خودم را در ابتذال زندگی گم کنم. کاش لباس تازه یا یک محیط گرم خانوادگی و یا یک غذای مطبوع می توانست شادمانی را در لبخند من زنده کند، کاش رقصیدن دیگران می توانست مرا فریب دهد و به صحنه های رقص و بی خبری و عیاشی بکشاند.کاش می توانستم برای کلمه موقعیت ارزشی قائل بشوم. در ...

شاد بودن یک هنر است، هنری که اگر آن را ندانی انگار کل زندگیت را باخته باشی. مثل بختک می ماند غم ، می نشنید گاه روی سینه ات، دست میگذارد بیخ گلویت و میخواهد خفه ات کند، اگر ندانی، یاد نگرفته باشی چطور شاد باشی، آن وقت است که وامی دهی...راستش به گمانم مهم ترین چیزی که در زندگانی باید یادمان می دادند ا...